دانشگاه افسری امام علی(ع) فصلنامه مدیریت نظامی 1735-5699 25 100 2026 02 20 The structural model of social intelligence components affecting crisis management caused by social networks مدل ساختاری مولفه‌های هوش اجتماعی اثرگذار بر مدیریت بحران‌های ناشی از شبکه‌های اجتماعی 735505 10.22034/iamu.2026.2074850.3224 FA علیرضا مرتضی‌زاده کارشناسی ارشد مدیریت بحران، دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا، تهران، ایران بهنام گلشاهی دانشیار مدیریت منابع انسانی، دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا، تهران، ایران 0000-0002-2239-3242 Journal Article 2025 10 16 The present research aims to design a structural model of components of social intelligence influencing crisis management arising from social networks. This study is applied in terms of objective, descriptive-exploratory in terms of research execution strategy, utilizing both library (document study) and field (semi-structured interviews and questionnaires) data collection methods. The data type is mixed (qualitative-quantitative), and it is cross-sectional in terms of time frame. The population includes experts from academic centers, crisis management specialists from the Tehran municipality, and experts from the national virtual space organization, all possessing at least a master's degree and over 20 years of executive experience. Ten experts were selected for targeted interviews until theoretical saturation, and 136 individuals were chosen for questionnaire distribution. The validity of tools was ensured through content validity method, and reliability was assessed using coding at a later time for interviews and Cronbach's alpha coefficient for questionnaires. Qualitative data were analyzed using thematic analysis, while quantitative data were analyzed using structural equation modeling with Smart-Pls 3 software. The results identified three components of social intelligence: social awareness, social skills, and social information processing, and three types of crises arising from social networks: collective crises, individual crises, and security crises. In the quantitative section, the effects of each social intelligence component on crisis management arising from social networks were calculated. Finally, recommendations for managing crises arising from social networks were provided. پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل ساختاری مولفه‌های هوش اجتماعی اثرگذار بر مدیریت بحران‌های ناشی از شبکه‌های اجتماعی انجام شده است. این پژوهش از منظر هدف، کاربردی؛ از منظر راهبرد اجرای پژوهش، توصیفی از نوع موردی- اکتشافی؛ از منظر روش گردآوری داده‌ها، کتابخانه‌ای و میدانی (ابزار مصاحبه نیمه ساختاریافته و پرسشنامه)؛ از منظر نوع داده، آمیخته (کیفی- کمی)؛ و از جهت مقطع زمانی، تک مقطعی است. جامعه آماری شامل صاحب ‌نظران مراکز دانشگاهی، کارشناسان سازمان مدیریت بحران شهر تهران و کارشناسان سازمان ملی فضای مجازی است که دارای حداقل مدرک کارشناسی‌ارشد و سوابق اجرایی بالای 20 سال بوده‌اند. تعداد 10 نفر از خبرگان برای مصاحبه به روش هدفمند و تا مرحله اشباع نظری داده‌ها و 136 نفر برای توزیع پرسشنامه انتخاب شدند. روایی ابزارها به روش محتوایی و پایایی مصاحبه به روش کدگذاری در زمان دیگر و پایایی پرسشنامه با روش‌ ضریب آلفای کرونباخ و مرکب محاسبه گردید. تجزیه و تحلیل داده‌های کیفی به روش تحلیل تماتیک و داده‌های کمی به روش معادلات ساختاری و با استفاده از نرم‌افزار Smart-Pls 3 انجام شد. نتایج پژوهش منتج به شناسایی مولفه‌های هوش اجتماعی ذیل 3 مولفه؛ آگاهی اجتماعی، مهارت اجتماعی و پردازش اطلاعات اجتماعی و بحران‌های ناشی از شبکه‌های اجتماعی ذیل 3 مولفه؛ مدیریت بحران‌های جمعی، مدیریت بحران‌های فردی و مدیریت بحران‌های امنیتی شد. در بخش کمی نیز اثرات هریک از سه مولفه هوش اجتماعی بر مدیریت بحران‌های ناشی از شبکه‌های اجتماعی محاسبه شد. در پایان نیز پیشنهادهای لازم در راستای مدیریت بحران‌های ناشی از شبکه‌های اجتماعی ارائه شد.

https://jmm.iranjournals.ir/article_735505_3840a70aab7a1eb95a21b284449a5184.pdf

دانشگاه افسری امام علی(ع) فصلنامه مدیریت نظامی 1735-5699 25 100 2026 02 20 Temporal and spatial distribution of the country's military climate using the geographic information system توزیع زمانی و مکانی وضعیت اقلیم نظامی کشور با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی 735682 10.22034/iamu.2026.2031053.3068 FA حسن رضائی استادیار اقلیم شناسی، گروه جغرافیا، دانشکده علوم پایه، دانشگاه افسری امام علی(ع). تهران حجت اله پاشاپور استادیار جغرافیای سیاسی دانشگاه افسری امام علی(ع) ، تهران، ایران فرشاد صادقی دانش آموخته دکتری تخصصی آب و هواشناسی، دانشگاه تربیت مدرس. تهران، ایران Journal Article 2024 06 04 Iran's geopolitical position and the constant presence of external threats, the necessary measures to preserve and protect the country's territorial integrity are a necessity. One of the measures that can prevent damage to the country is to evaluate the state of the country's military climate. Therefore, in this research, the temporal and spatial distribution of the country's military climate was investigated using the Military Climate Index and gis. For this purpose, the statistics of various meteorological parameters of 55 synoptic stations with appropriate distribution throughout the country during the 30-year statistical period (1992-2021) were used. The results of the time distribution showed that the months of OCT, Apr and Mars are the most suitable months for carrying out military activities in the country. Inappropriate months for carrying out military activities based on the percentage of the country's area are July, June, August and December respectively. Among the seasons, the most unsuitable season for conducting military operations is the summer season and then the early winter season, which showed the most unfavorable descriptive values, therefore, the most suitable season is spring and autumn, and the most suitable months are October and April. The spatial distribution of changes in the MCI index also showed that the most unfavourability in most days of the year is related to the southeast, south and then north and northwest regions of the country. In terms of stations, the highest MCI coefficients or the highest level of unpleasantness are related to Saqez, Jask, Chabahar and Rasht stations. با توجه به موقعیت ژئوپلیتکی ایران در منطقه خاورمیانه و حضور مداوم تهدیدات خارجی، تمهیدات لازم در حفظ و حراست از تمامیت ارضی کشور یک ضرورت است. یکی از اقداماتی که می‌تواند مانع بروز آسیب‌ به کشور شود ارزیابی وضعیت اقلیم نظامی کشور است. لذا در این پژوهش به بررسی توزیع زمانی و مکانی اقلیم نظامی کشور با استفاده از شاخص اقلیم نظامی (MCI) و سیستم اطلاعات جغرافیایی پرداخته شد. بدین منظور از آمار پارامترهای مختلف هواشناسی 55 ایستگاه همدید با توزیع مناسب در سطح کشور در طول دوره آماری 30 ساله (2021 -1992) بهره گرفته شد. نتایج حاصل از توزیع زمانی نشان داد که به ترتیب ماه‌های مهر، فروردین و اسفند با بیشترین مطلوبیت در پهنه کشور مناسب ترین ماه جهت انجام فعالیت‌های نظامی در کشور است. ماه‌های نامناسب جهت انجام فعالیت‌های نظامی بر اساس درصد مساحت کشور به ترتیب ماه‌های تیر، خرداد، مرداد و دی می باشد. در بین فصول نامناسب ترین فصل جهت انجام عملیات نظامی فصل تابستان و سپس اوایل فصل زمستان است که بیشترین ارزش های توصیفی نامطلوبی را نشان داد، ، لذا مناسب ترین فصل، بهار و پاییز و مناسب ترین ماه‌ها، مهر و فروردین می‌باشد. توزیع مکانی تغییرات شاخص MCI نیز نشان داد که بیشترین نامطلوبیت‌ها در بیشتر ایام سال مربوط به نواحی جنوب شرقی، جنوبی و سپس شمالی و شمال غربی کشور است. از نظر ایستگاهی نیز بالاترین ضرایب MCI یا بیشترین میزان ناخوشایندی مربوط به ایستگاه‌های سقز، جاسک، چابهار و رشت است.

https://jmm.iranjournals.ir/article_735682_ad0e578d5258b9f3a220dcf034f861f2.pdf

دانشگاه افسری امام علی(ع) فصلنامه مدیریت نظامی 1735-5699 25 100 2026 02 20 The Effect of Eight weeks of high-intensity functional training on exercise -induced muscle damage in students of Imam Ali Military University تاثیر هشت هفته تمرین عملکردی با شدت بالا بر آسیب عضلانی ناشی از فعالیت شدید در دانشجویان دانشگاه افسری امام علی(ع) 732221 10.22034/iamu.2025.2061163.3186 FA امیرحسین صفار کهه قوچان استادیار، گروه فیزیولوژی فعالیت ورزسی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه تهران، تهران، ایران سجاد محمدیاری گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم پایه دانشگاه افسری امام علی (ع) آرمین باقرزاده کارشناسی ارشدفیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه تهران Journal Article 2025 05 20 Introduction: Musculoskeletal injuries are among the most common injuries faced by military cadets. Therefore, the purpose of the present study is to investigate the effects of eight weeks of High-Intensity Functional Training on selected markers of cellular damage in cadets of Imam Ali Military University. Methods: In this semi-experimental study, 45 military cadets were randomly selected and assigned to three groups of 15: HIIT, HIFT, and MICT. All three protocols HIIT (based on running at an intensity of 80 to 90% of maximum heart rate), HIFT (based on functional movements with body weight at an intensity of 80 to 90% of maximum heart rate), and MICT (running at a moderate intensity of 60 to 70% of maximum heart rate) were performed for 8 weeks, 3 days a week, for 30 minutes. Blood samples were taken before and after the exhaustion test (Astrand treadmill) and the levels of creatine kinase and lactate dehydrogenase factors were measured by ELISA. 2×2 ANOVA with Bonferroni post hoc test was used to analyze the data. Results: The findings showed that HIFT, HIIT, and MICT respectively reduced creatine kinase (CK) levels by 13.62%, 10.20%, and 4.89%, and lactate dehydrogenase (LDH) levels by 18.68%, 15.28%, and 12.52%. Additionally, HIFT was more effective than HIIT in reducing muscle damage indicators. Conclusion: High-intensity functional training can be more effective in reducing muscle cellular damage, so it is more suitable for military cadets who require high levels of physical fitness. مقدمه: آسیب‌های سیستم اسکلتی- عضلانی از رایج‌ترین آسیب‌هایی هستند که دانشجویان افسری با آن مواجه می‌شوند. بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات عملکردی با شدت بالا بر برخی شاخص های آسیب سلولی در دانشجویان افسری دانشگاه امام علی(ع) است. روش: در این پژوهش نیمه تجربی 45 نفر از دانشجویان افسری طور تصادفی انتخاب و به سه گروه 15 نفری HIIT، HIFT و MICT تقسیم شدند. هر سه پروتکل HIIT (مبتنی بر دویدن با شدت 80 تا 90 درصد ضربان قلب بیشینه ) و HIFT (مبتنی بر حرکات عملکردی با وزن بدن با شدت 80 تا 90 درصد ضربان قلب بیشینه) و MICT (دویدن با شدت متوسط 50 تا 60 درصد ضربان قلب بیشینه) به مدت 8 هفته، 3 روز در هفته و به مدت 30 دقیقه انجام شد . قبل و بعد از آزمون رسیدن به خستگی (تردمیل آستراند) خونگیری انجام شد و سطوح فاکتور های کراتین کیناز و لاکتات دهیدروژناز به روش الایزا اندازه گیری شد. برای تحلیل داده ها از آزمون آماری تحلیل واریانس 2×2 با آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. نتایج: یافته‌های این پژوهش نشان داد HIFT، HIIT و MICT به ترتیب سطوح کراتین کیناز(62/13، 20/10 و 89/4%) و لاکتات دهیدروژناز(68/18، 28/15 و 52/12% ) را کاهش داد. همچنین HIFT در کاهش شاخص‌های آسیب عضلانی موثر-تر از گروه HIIT و MICT بود. نتیجه گیری: تمرینات عملکردی با شدت بالا می‌تواند در کاهش آسیب سلولی عضله موثرتر باشد ، بنابراین برای دانشجویان افسری که نیاز به آمادگی جسمانی بالایی دارند، مناسب‌تر است.

https://jmm.iranjournals.ir/article_732221_a5b37d29638006493521439e5a6e038f.pdf

دانشگاه افسری امام علی(ع) فصلنامه مدیریت نظامی 1735-5699 25 100 2026 02 20 Examination of organizational factors influencing the optimization of training in the operational units of the army of the Islamic Republic of Iran (subject of the study of hovaniroz Aja) بررسی عوامل سازمانی مؤثر بر بهینه‌سازی آموزش در یگان‌های عملیاتی ارتش جمهوری اسلامی ایران (موردمطالعه هوانیروز آجا) 734046 10.22034/iamu.2026.2081085.3243 FA محمد رسول بهدادفر استادیار، دانشکده فرماندهی و ستاد، دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا، تهران، ایران. حمزه بابایی مربی، دانشکده فرماندهی و ستاد، دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا، تهران، ایران. سجاد علی محمدی مربی، دانشکده فرماندهی و ستاد، دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا، تهران، ایران. 0009-0001-0519-0179 Journal Article 2025 12 16 Training units in the units operational army of the Islamic Republic of Iran as one of the main pillars of the promotion be, the Martial and defence the country, playing a vital role in the increase in specialized knowledge, enhanced skills, operational and coordination among the orders roles. The present study aimed to identify the organizational factors affecting the optimization of training units in the U.S. had no more Aja is done. The research method was designed in a practical and mixed approach (qualitative and quantitative). In the qualitative section, the data was collected through the review of documents and semi-structured interviews with 8 silver educational experts and examined by the method of thematic analysis. In the quantitative sector, the statistical community consisted of 80 managers, assistants and educational experts of the air bases of the day, with the use of the Cochran formula, the sample size of 66 people was determined and the data was collected with a questionnaire of 65 questions in three areas of learners, recruits and educational content. The instrument's footprint was confirmed by kronbach's alpha of 0.963, and the data were analyzed by Z statistical tests and Friedman rankings. The findings showed that unified education is most effective when the three main axes of learners, learners and educational texts are promoted simultaneously and harmoniously. In the learners ' dimension, confidence, learning motivation and positive attitude played the most part. آموزش‌های یگانی در یگان‌های عملیاتی ارتش جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان یکی از ارکان اصلی ارتقاء توان رزمی و دفاعی کشور، نقشی حیاتی در افزایش دانش تخصصی، تقویت مهارت‌های عملیاتی و ایجاد هماهنگی میان رسته‌ها ایفا می‌کنند. پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل سازمانی مؤثر بر بهینه‌سازی آموزش‌های یگانی در هوانیروز آجا انجام‌شده است. روش تحقیق از نوع کاربردی و با رویکرد آمیخته (کیفی و کمی) طراحی گردید. در بخش کیفی، داده‌ها از طریق بررسی اسناد و مدارک و مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با 8 نفر از خبرگان آموزشی گردآوری و با روش تحلیل مضمون بررسی شد. در بخش کمی، جامعه آماری شامل 80 نفر از مدیران، معاونان و کارشناسان آموزشی پایگاه‌های هوانیروز بود که با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه 66 نفر تعیین و داده‌ها با پرسشنامه‌ای 65 سؤالی در سه حوزه فراگیران، فرادهان و محتوای آموزشی جمع‌آوری گردید. پایایی ابزار با آلفای کرونباخ 0.963 تأیید شد و داده‌ها با آزمون‌های آماری Z و رتبه‌بندی فریدمن تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که آموزش‌های یگانی زمانی بیشترین اثربخشی را دارند که سه محور اصلی فراگیران، فرادهان و متون آموزشی به‌صورت هم‌زمان و هماهنگ ارتقا یابند. در بعد فراگیران، اعتمادبه‌نفس، انگیزه یادگیری و نگرش مثبت بیشترین نقش را ایفا کردند.

https://jmm.iranjournals.ir/article_734046_1171a581695424f5d5c2fa035051e6c3.pdf

دانشگاه افسری امام علی(ع) فصلنامه مدیریت نظامی 1735-5699 25 100 2026 02 20 A Comparative Study of Logistics Smartization in the Armed Forces of Seven Prominent Countries (Selected NATO Members and Neighboring States) بررسی تطبیقی سطح هوشمندسازی آماد و پشتیبانی نظامی در ارتش‌های هفت کشور منتخب با بهره‌مندی از روش تاپسیس (ایالات متحده، انگلستان، روسیه، چین، هند، پاکستان و ترکیه) 735679 10.22034/iamu.2026.2058809.3176 FA پویا خادم پژوهشگر محمد عباسیان پژوهشگر 0009-0005-5452-7232 محمد عباسیان دانشگاه افسری امام علی (ع) 0009-0005-5452-7232 علی عباسی رائی عضو هیئت علمی Journal Article 2025 04 24 This study aims to conduct a comparative analysis of the level of smart military logistics within the armed forces of seven selected countries, The research adopts a mixed-methods approach, combining qualitative and quantitative methods. Data were collected through the analysis of library resources, strategic documents, and military reports. To evaluate the level of intelligent logistics and support, four key indicators were identified: utilization of information technology, integration of logistics and support systems, investment in smart modernization, and information and communication infrastructure. Subsequently, a questionnaire was completed with the participation of military experts, and the obtained data were analyzed using the multi-criteria decision-making method TOPSIS. The findings indicate that the United States, China, and the United Kingdom hold the highest ranks due to their extensive investment in intelligent modernization, advanced information technologies, and robust communication infrastructures. In contrast, countries such as Pakistan, India, and Turkey remain in the early stages of intelligent transformation due to limitations in resources, infrastructure, and system integration. Overall, the results suggest that success in smart military logistics depends not only on technological advancement but also on targeted investment, secure information infrastructure development, and the integration of logistics structures. The findings of this study, in addition to providing a novel comparative framework for assessing the level of military readiness and support digitalization, can be utilized in the formulation of defense policies and the design of a roadmap for the digitalization of military readiness and support within the armed forces. این پژوهش با هدف مطالعه تطبیقی وضعیت هوشمندسازی آماد و پشتیبانی در ارتش‌های هفت کشور منتخب شامل ایالات متحده، انگلستان، روسیه، چین، هند، پاکستان و ترکیه انجام شده است. رویکرد تحقیق ترکیبی از روش‌های کیفی و کمی بوده و داده‌های مورد نیاز از طریق تحلیل محتوای منابع کتابخانه‌ای، اسناد راهبردی و گزارش‌های نظامی گردآوری شده‌اند. برای ارزیابی سطح هوشمندسازی آماد و پشتیبانی نظامی، چهار شاخص اصلی شامل بهره‌گیری از فناوری اطلاعات، یکپارچگی سیستم‌های آماد و پشتیبانی، سرمایه‌گذاری در هوشمندسازی و زیرساخت‌های اطلاعاتی و ارتباطی تعیین گردید. سپس، پرسشنامه‌ای با مشارکت خبرگان نظامی تکمیل و داده‌های حاصل با استفاده از روش تصمیم‌گیری چندمعیاره تاپسیس (TOPSIS) تحلیل شدند. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که ایالات متحده، چین و انگلستان با دارا بودن بالاترین سطح سرمایه‌گذاری در هوشمندسازی، بهره‌گیری از فناوری اطلاعات و زیرساخت‌های ارتباطی پیشرفته، رتبه‌های برتر را به خود اختصاص داده‌اند. در مقابل، کشورهایی چون پاکستان، هند و ترکیه به دلیل محدودیت در منابع، زیرساخت و یکپارچگی سامانه‌های لجستیکی، در مراحل اولیه هوشمندسازی قرار دارند. به‌طور کلی، نتایج پژوهش بیانگر آن است که موفقیت در هوشمندسازی آماد نظامی نه‌تنها به سطح فناوری، بلکه به سرمایه‌گذاری هدفمند، ایجاد زیرساخت‌های اطلاعاتی امن و یکپارچه‌سازی ساختارهای لجستیکی نیز وابسته است. یافته‌های این پژوهش علاوه بر ارائه یک چارچوب تطبیقی نوین برای ارزیابی سطح هوشمندسازی آماد و پشتیبانی نظامی، می‌تواند در تدوین سیاست‌های دفاعی و طراحی نقشه راه هوشمندسازی آماد و پشتیبانی نیروهای مسلح مورد استفاده قرار گیرد.

https://jmm.iranjournals.ir/article_735679_4175516462f3e986a80b5fca5fe168a1.pdf

دانشگاه افسری امام علی(ع) فصلنامه مدیریت نظامی 1735-5699 25 100 2026 02 20 Model of inputs, process and outputs of leadership training and development systems الگوی دروندادها، فرآیند و بروندادهای نظامات آموزش و توسعه رهبری 735683 10.22034/iamu.2026.2007451.2909 FA سید مجتبی هاشمیان استادیار گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، استان تهران Journal Article 2023 07 21 Leadership training and development systems for commanders and managers have a significant role in the development of organizational systems. Therefore, it seems useful to design models that formulate systems in a more precise and complex way. This research seeks to formulate a proposed conceptual model for training and development programs in leadership development centers for commanders and managers of government and military organizations. By applying qualitative approach, phenomenological method and content analysis of 20 interviews with organizational and academic experts, the research was done. The findings of the research showed a model that has input, process and output components of the training and development system, and the process part also includes the elements of "needs assessment and design","implementation" and "effectiveness evaluation". The components related to each part are identified and finally formulated in the form of a model. In general, the results of this research can be used in updating the operational models of the training system of commanders and managers. زمینه: سیستم‌های آموزش و توسعه رهبری، دارای نقش قابل توجهی در بالندگی سیستم های سازمانی هستند. لذا طراحی مدل‌هایی که به شکل دقیق و پیچیده‌تری، نظامات را فرموله و تدوین نمایند مفید به نظر می رسد. هدف: این پژوهش، به دنبال تدوین مدل مفهومیِ پیشنهادی جهت برنامه‌های آموزش و توسعه در مراکز توسعه‌ی رهبری برای فرماندهان و مدیران سازمان های دولتی و نظامی است. روش: با کاربست رویکرد کیفی، روش پدیدارشناسی و تحلیل محتوای 20 مصاحبه با خبرگانِ سازمانی و دانشگاهی، پژوهش به‌انجام رسید. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش مدلی را نشان داد که دارای اجزای درونداد، فرآیند و برونداد سیستم آموزش و توسعه بوده و بخش فرآیندی نیز شامل ارکان "نیاز سنجی و طراحی"، "اجرا" و "ارزشیابیِ اثربخشی" را شامل می‌شده است. مولفه‌های مرتبط با هر بخش شناسایی شده و نهایتا در قالب یک مدل صورت بندی شده است. نتیجه‌گیری: به صورت کلی نتایج این پژوهش می‌تواند در بروزرسانی مدل‌های عملیاتی نظامات آموزش و تربیت فرماندهان و مدیران مورد استفاده قرار گیرد.

https://jmm.iranjournals.ir/article_735683_5f31e39bd938d1b3a35d6d31bccf431e.pdf

دانشگاه افسری امام علی(ع) فصلنامه مدیریت نظامی 1735-5699 25 100 2026 02 20 The effectiveness of flipped learning on academic motivation, academic well-being, and academic engagement of students (a case study of a military university) اثربخشی یادگیری معکوس بر انگیزش تحصیلی، بهزیستی تحصیلی و درگیری تحصیلی دانشجویان (مطالعه موردی یک دانشگاه نظامی) 735677 10.22034/iamu.2026.2071333.3214 FA وحید قنبری سالطه استادیار روان‌شناسی تربیتی، گروه علوم اجتماعی، دانشکده مدیریت، دانشگاه افسری امام علی (ع)، تهران، ایران. رضا یکدست مدرس دانشگاه امام علی (ع)، دکتری مدیریت آموزشی، تهران، ایران. 0009-0002-8184-1233 Journal Article 2025 09 10 The present study aimed to explain the effectiveness of the flipped learning approach in enhancing the components of academic well-being, academic motivation, and academic engagement among students. This study, in terms of its objective, falls under applied research, and in terms of methodology, it followed a quasi-experimental design with a pre-test-post-test approach along with a control group. The statistical population of this research consisted of fourth-year undergraduate students. The sample size was 30 individuals (17 in the experimental group and 13 in the control group), who were selected through convenience sampling and then randomly assigned to the mentioned groups. The “Research Methods” course was taught to the experimental group using the flipped learning model, while the control group received traditional instruction. To collect data, the validated instruments of the Vallerand Academic Motivation Scale (28 items), the Pinter Academic Well-being Questionnaire (11 items), and the Reeve Academic Engagement Questionnaire (17 items) were used. After the post-test administration, the collected data were analyzed using SPSS version 26 software, employing the Multivariate Analysis of Covariance (MANCOVA) statistical test. The findings indicated a significant effect of flipped learning on improving the indices of academic well-being, academic motivation, and academic engagement among students in the experimental group. Accordingly, it can be inferred that the flipped learning intervention demonstrates a prominent capability in advancing these fundamental dimensions in the higher education process. , پژوهش حاضر با هدف تببین اثربخشی رویکرد یادگیری معکوس بر ارتقاء مؤلفه‌های بهزیستی تحصیلی، انگیزش تحصیلی و درگیری تحصیلی در میان دانشجویان صورت پذیرفت. این مطالعه از منظر هدف در زمره تحقیقات کاربردی و از حیث روش‌شناسی، طرحی نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون همراه با گروه کنترل را دنبال نمود. جامعه آماری این پژوهش را دانشجویان سال چهارم مقطع کارشناسی تشکیل می‌دادند. حجم نمونه آماری برابر با 30 نفر (17 نفر در گروه آزمایشی و 13 نفر در گروه کنترل) بود که از طریق روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و سپس به صورت تصادفی در گروه‌های مذکور گمارده شدند. آموزش درس “روش تحقیق” به گروه آزمایشی با بهره‌گیری از الگوی یادگیری معکوس ارائه گردید، در حالی که گروه کنترل، آموزش سنتی را دریافت نمود. جهت گردآوری داده‌ها از ابزارهای معتبر پرسشنامه انگیزش تحصیلی والرند (28 سوالی)، پرسشنامه بهزیستی تحصیلی پیترینن (11 سوالی) و پرسشنامه درگیری تحصیلی ریو (17 سوالی) استفاده شد. پس از اجرای پس‌آزمون، داده‌های گردآوری شده با اتکا به نرم‌افزار SPSS نسخه 26 و به کارگیری آزمون آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج حاصله نشان‌دهنده تأثیر معنادار یادگیری معکوس بر بهبود شاخص‌های بهزیستی تحصیلی، انگیزش تحصیلی و درگیری تحصیلی در میان دانشجویان گروه آزمایشی بود. بر این اساس، می‌توان استنباط نمود که مداخله یادگیری معکوس، قابلیتی برجسته در جهت اعتلای این ابعاد بنیادین در فرایند آموزش عالی از خود نشان می‌دهد.

https://jmm.iranjournals.ir/article_735677_b8bcedc57b4ead8c5e0613af01ab548d.pdf

دانشگاه افسری امام علی(ع) فصلنامه مدیریت نظامی 1735-5699 25 100 2026 02 20 Identifying the themes of developing a culture of universal sports in the Iranian Armed Forces شناسایی مضامین توسعه فرهنگ ورزش همگانی در نیروهای مسلح ایران 735681 10.22034/iamu.2026.2066015.3199 FA محسن شفیعی . گروه مدیریت ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران علیرضا زمانی نوکاآبادی گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران 0000-0002-1350-1504 Journal Article 2025 07 15 Sport for all is one of the main components in promoting physical, mental and social health and play a pivotal role in improving the quality of life and strengthening social cohesion. The aim of this study was to identify the themes of developing a culture of public sports in the Iranian Armed Forces. Qualitative approach and descriptive phenomenology were used to collect data. In this study, a qualitative and descriptive phenomenological approach was used to collect data. Data were collected through in-depth interviews with 16 stakeholders of Iranian Armed Forces sports who were selected purposefully using the snowball technique. Participants were selected through purposive sampling combined with the snowball technique. Data were analyzed using Colaizzi’s seven-step method, and the credibility of the findings was enhanced through participant feedback and external auditing. The analysis revealed seven key dimensions influencing the development of port for all culture: organizational culture, infrastructure, managerial support, education and promotion, motivational factors, governmental policies, and inter-organizational collaboration. Participants highlighted challenges such as traditional mindsets, inadequate infrastructure, and insufficient policy support. They also emphasized the significance of education, motivational initiatives, and inter-organizational interactions. The findings indicate that developing a sport for all culture within the Iranian Armed Forces requires addressing traditional mindsets, improving infrastructure, strengthening managerial support, and implementing continuous educational programs. Governmental policies and inter-organizational collaborations also emerged as crucial elements in promoting sports activities. Future research is recommended to explore the public sports culture to provide more comprehensive strategies for practical application. ورزش همگانی به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های اصلی در ارتقای سلامت جسمی، روانی و اجتماعی بوده و نقش محوری در بهبود کیفیت زندگی و تقویت انسجام اجتماعی ایفاء می‌کند. هدف از این پژوهش،شناسایی مضامین توسعة فرهنگ ورزش همگانی در نیروهای مسلح ایران بود. در این پژوهش از رویکرد کیفی و پدیدارشناسی توصیفی برای گردآوری داده‌ها استفاده شد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق با ۱۶ نفر از ذی‌نفعان ورزش نیروهای مسلح ایران جمع‌آوری شد که به‌صورت هدفمند و با تکنیک گلوله برفی انتخاب شدند. تحلیل داده‌ها با استفاده از رویکرد هفت‌مرحله‌ای کلایزی انجام شد و اعتبار نتایج با بازبینی مشارکت‌کنندگان و ممیزی بیرونی افزایش یافت. تحلیل مصاحبه‌ها نشان داد که عوامل مؤثر بر توسعه فرهنگ ورزش همگانی در هفت محور شامل فرهنگ سازمانی، زیرساخت‌ها، حمایت‌های مدیریتی، آموزش و ترویج، عوامل انگیزشی، سیاست‌های دولتی و همکاری‌های بین‌سازمانی دسته‌بندی می‌شوند. مشارکت‌کنندگان به موانعی مانند نگرش‌های سنتی، کمبود زیرساخت‌ها و نبود سیاست‌های حمایتی اشاره کردند. همچنین، بر نقش آموزش، انگیزه‌بخشی و تعاملات بین‌سازمانی تأکید داشتند. نتایج نشان داد که توسعه فرهنگ ورزش همگانی در نیروهای مسلح ایران نیازمند تغییر نگرش‌های سنتی، ارتقای زیرساخت‌ها، تقویت حمایت‌های مدیریتی و آموزش مداوم است. سیاست‌های دولتی و تعاملات بین‌سازمانی نیز از عوامل کلیدی در گسترش فعالیت‌های ورزشی هستند. پیشنهاد می‌شود تحقیقات آینده، فرهنگ ورزش در نهادهای مشابه یا محیط‌های بین‌المللی را بررسی کنند تا راهبردهای جامع‌تری ارائه شود.

https://jmm.iranjournals.ir/article_735681_7439e19b752dc1aa47e3e08754098421.pdf