پیامدهای ثبات مدیریتی در سازمان‌های دولتی ایران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استاد مدیریت دولتی دانشگاه تربیت مدرس تهران

2 کارشناس ارشد مدیریت دولتی دانشگاه تربیت مدرس

3 دانشجوی دکتری سیاستگذاری بخش عمومی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده

مدیریت دولتی محمل اصلی اجرای خط‌مشی‌های عمومی و در نتیجه تضمین بهروزی افراد جامعه است. یکی از عوامل موفقیت یا شکست آن برای تحقق اهداف خط‌مشی‌ها، مدیران دولتی هستند. همچنین ثبات یا بی‌ثباتی مدیران دولتی نیز یکی از علل ناکامی یا توفیق آنها محسوب می‌شود. ثبات مدیریتی پدیده‌ای دو وجهی است که پیامدهای مثبت و منفی بر آن مترتب است. هدف این مقاله واکاوی این پیامدها در سازمان‌های دولتی ایران است. بدین منظور برای شناسایی پیامدهای مثبت و منفی ثبات مدیریتی از ابزار مصاحبه (مرحله کیفی) و پرسش‌نامه (مرحله کمّی) استفاده شده است؛ بنابراین، این پژوهش از نوع ترکیبی است. روایی مصاحبه و پرسش‌نامه بر اساس نظر خبرگان تأیید و پایایی پرسش‌نامه 98/0 به دست آمد. در مجموع، 28 پیامد مثبت و 25 پیامد منفی ثبات مدیریتی شناسایی شد. مهم‌ترین پیامد مثبت و منفی ثبات مدیریتی در سازمان‌های دولتی ایران به ترتیب عبارت‌اند از: اجرایی شدن برنامه‌ها و خط‌مشی‌های بلندمدت و مقاومت در برابر تغییر.

کلیدواژه‌ها


فهرست منابع

تصدیقی، فروغ؛ و تصدیقی، محمدعلی. (اسفند 1385). ساختار اداری ایران در راه توسعۀ پایدار و سند چشم‌انداز توسعه جمهوری اسلامی ایران، چالش‌ها و راهکارها. همایش ملی سند چشم‌انداز جمهوری اسلامی ایران در افق 1404.

دانایی‌فرد، حسن. (1387). چالش‌هایمدیریتدولتیدرایران. تهران: انتشارات سمت.

دانایی‌فرد، حسن؛ الوانی، سیدمهدی و آذر، عادل. (1387). روش‌شناسی پژوهش کمّی در مدیریت: رویکردی جامع. تهران: انتشارات صفار- اشراقی، 84-108.

زالی، نادر؛ و زالی، رسول. (1389). بررسی میزان ثبات و پایداری در مدیریت‌های توسعه منطقه‌ای در سال‌های 1384-1385 (دو نمونه موردی: مدیران ارشد مدیریت توسعه استان آذربایجان شرقی). فرایند مدیریت و توسعه، 73، 84-108.

سنگ‌تراش، لیلا؛ و مقدردوست، امید. (تیر 1389). بررسی طول عمر بقای مدیران در سازمان و رتبه‌بندی عوامل مؤثر بر عدم ثبات مدیریت. همایش ملی چالش‌های مدیریت و رهبری در سازمان‌های ایرانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات اصفهان.

Allen, M. P., Panian, S. K., & Lotz, R. E. (1979). Managerial succession and organizational performance: A recalcitrant problem revisited. Administrative Science Quarterly, 24(2), 167-180.

Arias, E., & Smith, A. (2015). Tenure, Promotion and Performance: The Career Path of US Ambassadors. Available at: http://wp.nyu.edu/ericarias/wp-content/uploads/sites/641/2015/06/AriasSmithAmbassadors.pdf

Ban, C., & Ingraham, P. W. (1990). Short-Timers political appointee mobility and its impact on political-career relations in the Reagan administration. Administration & society, 22(1), 106-124.

Bok, D. (2003). Government Personnel Policy in Comparative Perspective. In J. D. Donahue and J. S. Nye, Jr. (eds.), For the People: Can We Fix Public Service?, (pp. 255-272). Washington, DC: Brookings.

Boyne, G. A., James, O., John, P., & Petrovsky, N. (2010). Does political change affect senior management turnover? An empirical analysis of top-tier local authorities in England. Public Administration, 88(1), 136-153.

Castanheira, M., Herrera, H., & Ting, M. (2015). Comparative Bureaucracy. Available at: http://tintin.hec.ca/pages/helios.herrera/bureaucracy.pdf

Cornell, A. (2014). Why bureaucratic stability matters for the implementation of democratic governance programs. Governance, 27(2), 191-214.

Cornell, A., & Lapuente, V. (2014). Meritocratic administration and democratic stability. Democratization, 21(7), 1386-1304.

Creswell, J. W. (2003). Research design: qualitative and mixed methods approaches. Thousand Oaks, CA: Sage.

Fayol, H. (1949). General and industrial management. Translated from the French edition by Constance Storrs. London: Sir Isaac Pitman & Sons.

Gates, Y. A. (2012). Public Corruption for Gain in America: The Costly Consequences of Violating Public Trust. (PhD Dissertation), Las Vegas: University of Nevada.

Gilmour, J. B., & Lewis, D. E. (2006). Political appointees and the competence of federal program management. American Politics Research, 34(1), 22-50.

Grusky, O. (1963). Managerial succession and organizational effectiveness. American Journal of Sociology, 69(1), 21-31.

Heclo, H. (1977). A government of strangers: Executive politics in Washington. Brookings Institution Press.

Hill, G. C. (2005). The effects of managerial succession on organizational performance. Journal of Public Administration, Research and Theory, 15(4), 585-598.

Ingraham, P. W. (1987). Building bridges or burning them? The president, the appointees, and the bureaucracy. Public Administration Review, 47(5), 425-435.

Jackson, B. & Parry, K. (2001). The Hero Manager: Learning from New Zealand’s Top Chief Executives. Auckland: Penguin, NZ.

Kaufman, H. (1956). Emerging conflicts in the doctrines of public administration. American Political Science Review, 50(4), 1057-1073.

Klay, W. E. (1993). The temporal, social, and responsiveness dilemmas of public personnel administration. International Journal of Public Administration, 16(7), 945-967.

Moynihan, D. P., & Roberts, A. S. (2010). The triumph of loyalty over competence: The Bush administration and the exhaustion of the politicized presidency. Public Administration Review, 70(4), 572-581.

Musteen, M., Barker, V. L., & Baeten, V. L. (2006). CEO attributes associated with attitude toward change: The direct and moderating effects of CEO tenure. Journal of Business Research, 59(5), 604-612.

Nikraftar, T., & Shokri, R. (2014). Dominant concourse about important barriers to promoting coordination in Iranian government machinery. Transforming Government: People, Process and Policy, 8(3), 357-373.

O'Toole, L. J., & Meier, K. J. (2003). Plus ça change: Public management, personnel stability, and organizational performance. Journal of Public Administration Research and Theory: J-PART, 13(1), 43-64.

O'Toole, L. J., & Meier, K. J. (2004). Public management in intergovernmental networks: Matching structural networks and managerial networking. Journal of public administration research and theory, 14(4), 469-494.

O'Toole, L. J., & Meier, K. J. (2007). Strategic management and the performance of public organizations: Testing venerable ideas against recent theories. Journal of Public Administration Research and Theory, 17(3), 357-377.

Peters, B. G., & Pierre, J. (2004). Politicization of the Civil Service: Concepts, Causes, Consequences. In B. G. Peters and J. Pierre (eds.), Politicization of the Civil Service in Comparative Perspective: The Quest for Control, (pp. 1-13). London: Routledge.

Petrovsky, N., James, O., & Boyne, G. A. (2015). New leaders’ managerial background and the performance of public organizations: The theory of publicness fit. Journal of Public Administration Research and Theory, 25(1), 217-236.

Pfiffner, J. P. (1987). Political appointees and career executives: The democracy-bureaucracy nexus in the third century. Public Administration Review, 47(1), 57-65.

Pollitt, C. (1984). Manipulating the machine: Changing the pattern of ministerial departments, 1960-83. Taylor & Francis.

Staw, B. M. (1980). The consequences of turnover. Journal of Occupational Behavior, 1(4), 253-273.

Weber, M. (1947). The theory of social and economic organization. Translated by AM Henderson and Talcott Parsons. Edited with an introduction by Talcott Parsons. London: The Free Press of Glencoe Collier-Macmillan Limited.