فصلنامه مدیریت نظامی

فصلنامه مدیریت نظامی

توزیع زمانی و مکانی وضعیت اقلیم نظامی کشور با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 استادیار اقلیم شناسی، گروه جغرافیا، دانشکده علوم پایه، دانشگاه افسری امام علی(ع). تهران
2 استادیار جغرافیای سیاسی دانشگاه افسری امام علی(ع) ، تهران، ایران
3 دانش آموخته دکتری تخصصی آب و هواشناسی، دانشگاه تربیت مدرس. تهران، ایران
10.22034/iamu.2026.2031053.3068
چکیده
با توجه به موقعیت ژئوپلیتکی ایران در منطقه خاورمیانه و حضور مداوم تهدیدات خارجی، تمهیدات لازم در حفظ و حراست از تمامیت ارضی کشور یک ضرورت است. یکی از اقداماتی که می‌تواند مانع بروز آسیب‌ به کشور شود ارزیابی وضعیت اقلیم نظامی کشور است. لذا در این پژوهش به بررسی توزیع زمانی و مکانی اقلیم نظامی کشور با استفاده از شاخص اقلیم نظامی (MCI) و سیستم اطلاعات جغرافیایی پرداخته شد. بدین منظور از آمار پارامترهای مختلف هواشناسی 55 ایستگاه همدید با توزیع مناسب در سطح کشور در طول دوره آماری 30 ساله (2021 -1992) بهره گرفته شد. نتایج حاصل از توزیع زمانی نشان داد که به ترتیب ماه‌های مهر، فروردین و اسفند با بیشترین مطلوبیت در پهنه کشور مناسب ترین ماه جهت انجام فعالیت‌های نظامی در کشور است. ماه‌های نامناسب جهت انجام فعالیت‌های نظامی بر اساس درصد مساحت کشور به ترتیب ماه‌های تیر، خرداد، مرداد و دی می باشد. در بین فصول نامناسب ترین فصل جهت انجام عملیات نظامی فصل تابستان و سپس اوایل فصل زمستان است که بیشترین ارزش های توصیفی نامطلوبی را نشان داد، ، لذا مناسب ترین فصل، بهار و پاییز و مناسب ترین ماه‌ها، مهر و فروردین می‌باشد. توزیع مکانی تغییرات شاخص MCI نیز نشان داد که بیشترین نامطلوبیت‌ها در بیشتر ایام سال مربوط به نواحی جنوب شرقی، جنوبی و سپس شمالی و شمال غربی کشور است. از نظر ایستگاهی نیز بالاترین ضرایب MCI یا بیشترین میزان ناخوشایندی مربوط به ایستگاه‌های سقز، جاسک، چابهار و رشت است.
کلیدواژه‌ها
موضوعات