بررسی تأثیرگذاری شاخص‌های ارتقا دهندة زیرساخت‌های فنی و قانونی برای توسعة دولت الکترونیک در ایران با رویکرد دولت به دولت(G2G)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

چکیده

دولت الکترونیک بحث برانگیزترین موضوع بعد از انقلاب صنعتی است که به عنوان ابزاری قدرتمند برای بهبود کارایی داخلی دولت و کیفیت ارائه خدمات و همچنین مشارکت بخش عمومی در نظر گرفته می‌شود.
دولت بزرگترین سازمان در هر کشور است که سازمان‌های بزرگ دیگری را زیرمجموعة خود دارد. الکترونیکی شدن این سازمان بزرگ می‌تواند روابط بین سایر قسمت‌ها را تسهیل کرده و گام مؤثری در جهت پیشبرد اهداف جامعه باشد. به نظر می‌رسد برای قرار گرفتن ایران در ردة کشور‌های جهان سوم، عمده موانع مؤثر بر عدم توسعه دولت الکترونیک در ایران زیرساخت‌های فنی و قانونی باشد. عدم توسعه یافتگی دولت الکترونیک پیامدهای محتملی چون ضعف در اجرای مردم‌سالاری هماهنگ با نیازهای روز مردم و همچنین عدم موفقیت در اجرای تمرکززدایی اختیارات و سازماندهی مجدد خدمات خواهد داشت.
 این تحقیق از نوع کاربردی و از حیث روش تحلیلی می‌باشد که بر آن است تا شاخص‌های ارتقا دهندة زیر ساخت فنی و قانونی را شناسایی و میزان تأثیرگذاری و تأثیرپذیری هر یک را بسنجد، سپس آنها را اولویت‌بندی نماید و راهکارهایی را برای تسریع در توسعة دولت الکترونیک در ایران ارائه نماید.
برای تعیین عوامل تأثیرگذار و تأثیرپذیر از تکنیک دیمتل[1] استفاده گردیده و نتایج حاصل از تحلیل داده‌ها بیانگر این است که بایستی در زمینة زیرساخت فنی شاخص «قابلیت‌های سازمانی» و در زمینة زیرساخت‌های قانونی و قانونگذاری، «ایجاد فضای باز سیاسی/دموکراسی» در اولویت قرار گیرند تا ارتقای آنها، توسعة دولت الکترونیک در ایران را تسریع نماید.


 

کلیدواژه‌ها