پدافند غیرعامل به عنوان یک رویکرد پیشگیرانه، نقش کلیدی در ارتقای امنیت شهری ایفا می‌کند. لذا به‌کارگیری اصول پدافند غیرعامل در شهرها با توجه به تمرکز فعالیت‌های مختلف انسانی و قرارگیری کاربری‌های حساس و حیاتی در شهرها، امری ضروری و حیاتی می‌باشد. هدف از این پژوهش، سنجش میزان به‌کارگیری اصول پدافند غیرعامل در شهر جدید پرند و منطقه پرندک و تقلیل آسیب‌پذیری‌ها با شناسایی نقاط حساس و حیاتی می‌باشد. این پژوهش ازنظر نوع روش‌شناسی، توصیفی- تحلیلی و ازنظر هدف، کاربردی است. روش‌های جمع‌آوری داده‌ها در پژوهش، مطالعات کتابخانه‌ای و اسنادی و ابزار گردآوری اطلاعات شامل؛ مشاهده، فیش برداری و مصاحبه است. جامعه آماری پژوهش، 40 نفر از مدیران شهری، نظامی و انتظامی که در قالب مصاحبه نیمه ساختار یافته، شاخصه‌های به‌کارگیری اصول پدافند غیرعامل استخراج شد. روایی و پایایی هریک از شاخصه‌ها از طریق نمونه‌گیری هدفمند و روش باز آزمایی که مورد تایید فعالین حوزه مورد‌بحث بود، قرار گرفت. در ادامه، شاخصه‌ها با استفاده از طیف لیکرت در تاپسیس رتبه‌بندی و 28 مرکز ثقل شهر جدید پرند و پرندک شناسایی و در ماتریس کارور اولویت‌بندی شده‌اند. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که با توجه به تمرکز کاربری‌های حساس و حیاتی در این مناطق، بدین معناست که اصل پراکندگی کاربری‌ها باید در برنامه‌ریزی شهری مورد توجه قرار گیرد. همچنین، شهر پرند به لحاظ برخورداری از شبکه حمل و نقلی نسبتا مناسب و دسترسی به مراکز امدادرسانی از عملکرد بهتری نسبت به منطقه پرندک برخوردار است. اگرچه، منطقه پرندک از تجهیزات پدافند غیرعامل برای مقابله با حوادث و بحران‌های احتمالی برخوردار است.